Should Religious Leaders Thank Ms Jayalalithaa?

Learning from poor class Dalits

                                               

                                                - Parattai

Should Religious Leaders Thank Ms Jayalalithaa?

Ramankulam is a Dalit Village near  the Rural Theological Institute. I had very good relationship with that village since 1975.  It so happened that I was made the Director of the Institute in 1989.

One day the Dalit elders from that village came to my house at RTI.  I found my old friend Pitchai among them.  He was one of the respected elders of the village.  He said, “We are going to worship our village deity and have come to invite you”.

I said to Pitchai, “Usually you just inform me about the worship. But today you have come with almost all the elders to invite me.  Is that a special honor for the director of this Institute?”

He replied with his usual laugh, “That is not just the reason. We have decided to include you as a member of our village. I said, “Oh! what does that mean? You want me to live in your village?”

Pitchai once again presented me his laugh and said, “We will be happy to have you in our village. But we came here to get your share of worship expenses”. I was so glad that they had owned me and gave two hundred rupees.

Pitchai returned back hundred rupees and said, “The share is only hundred.” I said, “Oh! But what is wrong in giving more?” Pitchai said, “We don’t want anybody to pay more than their share.  If any body pays more he will demand more.  Isn’t it?”
I was taken aback by the reply.  Pitchai has taught me that the Dalit worship does not allow inequality even in sharing expenses.  I realized that if someone had paid more he would demand more power.

In other religions including Hinduism and Christianity those who pay more get more respect and power. How come these religions call themselves as major religions? Is it because they allow inequality?

It so happened that I could not attend the worship but they had sent me my share of the offerings. Once again I found equality.  Like all other shares my share also had equal pieces of every thing including the meat. It is not a quantitative equality but qualitative.  My share of meat had everything, from a piece of intestine to liver.

The so-called great religions say that Dalits offer blood to their deity and their religion is bloody. But as I was looking at my share I thought, “What are these Dalits really offering to their deity? Is it a bird or animal? Or Sharing? Solidarity? Equality?” I think the true God will be happy to receive these offerings of sharing, solidarity and equality than materials such as candles, coconuts etc.

Religious leaders should thank Ms.Jayalalithaa.  True humans who study Dalit Religion would have left their religion if there is no Anti Conversion Bill!

Thamukku, English, Jan 2003

Stones, Idols and Temples

Learning From Poor Dalits - 4

Stones, Idols and Temples

-Parattai

 
This happened in a Dalit Village near Trichi.  When I was walking towards that village, I saw boys and girls playing around a stone that I presumed to be the deity of the Dalits.  As they were playing they stepped upon the stone.  I thought that the children were non-Dalits.
There were few Dalit young men sitting without taking any step against the sacrilege.  One of the young men saw me and came to me and said, “May I know who you are Ayya?”  I said, “I am from Madurai studying Dalit Religion. I have come to learn about your religious practices.  Will you tell me where you worship your deity?” 
The young man pointed out the stone and then only chased them away.  I said, “Are they children of caste men?” he said, “No! They are our children.  They are bad children.  They don’t respect the deity”  I asked, “Is this stone your deity? He replied, “Yes this is our deity Mariyaththa (literally means Rain of Mother).  We don’t have money to make an idol or to build a temple.
At that time a wise-looking old woman was coming from her work.  She might have heard what the young Dalit was telling me.  As she was walking she said, “Hi Mariappa! Don’t talk about things that you don’t know.” 
I asked Marriappan, ‘Can I talk to that Paatti? She seems to have more knowledge about your deity” He said, “She is my own grandmother. She knows so many things about our deity.  I said, “Will you take me to her?”  He took me to his house and introduced me to his grandmother saying, “Paatti!  This is a professor Parattai from Madurai.  He wants to know about our Mariyaththa”
The old woman looked at me up and down and asked me, “Why do you want to know about our Mariyaththa?” I said, “Paatti! I am a Dalit doing a study to prove that our ancestor’s religion is better than Hinduism. Will you please help me?”
Paatti thought for an instant and said, “Ok, tell me what you want to know about Mariyaththa!”  I said, “First of all, I would like to know whether that stone is your deity.” She said, “No!  That stone is not our deity.  It is just a symbol of the place where we have to gather for worshipping the Deity.  If that stone were our deity do you think we would allow children to play on it?” 
Then I said, “When I got down from the bus, I saw a temple. The people said that it was Mariyaththa’s temple.  I found an idol of Mariyaththa inside the temple. Is that idol your deity Paatti?”   Paatti replied, “That is not our deity.  We don’t imprison our deity inside a building.  In fact, no one can imprison Mariyaththa.  She is a almighty deity.”
“What is wrong with building a temple Paatti? We Christians also have Cathedral and mini Cathedral Church building.  It keeps away animals, birds and thieves”
“You may not want animals, birds and thieves to worship god.  But when we worship we allow even the wind, the sun and stars to worship God. After building that temple, the caste men did not allow us to go near our Aththa.  They changed our Aththa into an Idol”
I said “But, Paatti! That idol was beautiful!”  Paatti said,  “Because it looks like a Brahmin woman?  Do you think that only Brahmins are beautiful?” I could not answer her.  Then she said, “Do you know who are behind every idol creation?  It is Brahmins.  They want us to think that all gods look like a Brahmins.  If we were to worship the Brahmin-like idols we will start obeying and worshiping the Brahmins also.”
“Oh! I realize the trick now Paatti.  White men who ruled us also did the trick.  They painted Jesus in their image. Even today when we think of Jesus only the white man’s image arises in our mind, not the real Jesus, the Jew.” 
“Our Aththa does not have a shape.  If she had a form and shape how could she come upon us? How could she possess us?  Whenever she tries to come upon us, our form and her form would conflict and she will not come and say her words.”  
“Do you mean that there will be no prophesy if god had form and shape Paatti?”
“Yes, that is why we Dalits do not have an idol.  We never build temples because we do not want to disturb the nature or to imprison the deity.  The caste men imprison the deities and posses them.  But our deities possess us. “
We talked for a long time till late in the night.  I left the place thinking about the eco concerns of our fore fathers.. Then I thought of the Dalits who claim that the temples that had destroyed the eco balance, were build by Dalits.   They must listen to people like that Pattai.  Then they will understand that Dalits would never build such destructive temples

Caste and Creation Stories

LEARNING FROM POOR CLASS DALITS-5

Caste and Creation Stories
                                                                                                                              -Parattai
   

We all know the creation story in Rig vedha. It starts with a golden egg being the first that came into the
 universe.   Out of this golden egg came the Maha Purusha, the God.  From his head came the Brahmin
caste, from his shoulders came the Kshatri caste, from the hip came the Vaishia caste and from the legs
came the Sudhra caste.  Thus the story tells us that God has created the caste system. 

The Dalits have different stories of creation. A Dalit old man, in one of the villages in Cuddalore
 district, told me this story. In this story black colored Periyayi, the mother Goddess is the first to come
 in to exist.  With her came a white crow. This crow gave Periyayi four seeds. Periyayi planted the
 seeds and out of the seeds four castes came out. The four castes people were fighting each other.

Periyayi got angry and destroyed four castes and white crow. Then she conceived a golden egg and all creations including trees, birds, animals and humans came out. They lived happily and peacefully.Periyayi was happy and left them.

There is another creation story. The young boy, living in a village near Chengalpattu, told me the story.
 In this story there were two eggs, one made of gold and another made of mud. From the golden egg
came varies caste people who fought with each other. Periyayi destroyed that creation and sat on the
mud egg. From that egg came all creation.

It seems both the two stories told by Dalits are counter stories to the Rig Vedha story. These two stories
tell us that there is no caste system in the creation. The Goddess Periyayi does not like the system
because that system has created conflicts. These stories also tell us that there is no inequality among
 the creation. Plants, creepers, animals, birds and humans are brothers and sisters. Since they came out
 of one egg.

Survival Through Solidarity And Sharing

LEARNING FROM POOR CLASS DALITS - 6

Survival Through Solidarity And Sharing

- Parattai

    Once I visited a Dalit group of poor landless laborers. The caste fanatics have destroyed the meagre properties they had.  Even their cooking vessels have been destroyed. Their survival is threatened. They ran away from their village and found asylum in another Dalit village. When I visited them I asked, “How are you?”  All of them replied, ”Oh!  We are fine.”  “Fine?”  I thought, “How?” They have nothing. The caste fanatics were trying to threaten them even at their hide out.  Neither the government nor the police were ready to help them. Even their survival seemed miraculous. . 

Later I found that since the individual family cooking vessels are destroyed they had to cook in common. This sharing of common food and the solidarity that arose out of that sharing has contributed to their ‘fineness’ and survival. But, World Bank, IMF, and MNCs are working on the basis of Darwin’s evolution theory of Survival-of-The-Fittest.  They care only about the development of the so called fittest but not about the poor.  All their projects such as development of electronic governance, cater only to the upper middle class.  They discourage relief programs to the poor such as low priced food grains through PDS.

But poor class Dalits taught me that this theory is wrong. We can survive and be fine if we have solidarity and sharing.  I think that their theory is true. The dinosaurs are much more stronger than the ants. But they did not survive. Only the ants and other animals that have solidarity and sharing have survived.  The poor class Dalits and the poor in general might have learned this theory of Survival-Through-Solidarity-and-Sharing

சேரிப்பிணந்திண்ணும் தலித் கிறித்துவப் பார்ப்பனியம்

சேரிப்பிணந்திண்ணும் தலித் கிறித்துவப் பார்ப்பனியம்

தலித் என்றவுடனே எல்லா தலித்தையும் ஒரே குடைக்குள் பார்க்கும் பொத்தாம் பொதுவான மாயக்கண்ணாடியைக் கழற்றும் நேரம் வந்துவிட்டது. என்னுடைய முகநூலில் தலித் கிறிஸ்டியன் தியாலஜி என்கிற பெயரில் இணைந்திருந்த தலித் கருத்தியல் தெளிவற்ற நண்பர்களின் விவாதக் குழப்பத்தை தீர்ப்பதும் இப்போதைய காலக்கட்டாயம். தலித் கிறிஸ்டியன் தியாலஜி   முகநூலை தொடர்ந்து வாசித்து வருகிறேன். அவர்கள் முன் வைக்கும் தலித் விடுதலைக்கான கருத்தியல் போகிற போக்கில் அள்ளித் தெளிப்பதாக இருக்கிறது. அதில் மிக முக்கியமானது அண்மையில் விவாதம் செய்துவிட்டு சட்டென துண்டிதுக்கொண்ட ஒரு யார் தலித் பார்ப்பனர் என்கிற விவாதம்.

சமூக, பொருளாதார, அரசியல் தளத்தில் தலித்துகள் யாரெல்லாம் அப்பர் கிளாசுக்கு உயர்ந்து விட்டார்களோ அவர்கள் தான் தலித் பிரமணர்கள் என்று கருத்துரைக்கின்றனர். இந்த விவாதம் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியது அல்ல என்பது என் கருத்து. சாதியும், தீண்டாமைக் கொடுமைகளும் தலித்துகளுக்கு காலம் காலமாக இருக்கவில்லை. அது இடையில் திணிக்கப்பட்டது என்பதை எப்போதும் தலித் கிறித்துவ இறையியலாள‌ர்கள் ஏற்பதில்லை. காரணம் அம்பேத்கரின் ஆய்வுகளை முழுமையாக படிக்காமல், விடுதலை இறையியல் பாதிப்பில் மயக்கமடைந்து, உலகத் தோற்ற‌ முதல் அடிக்கப்படுகிற ஆட்டுக்குட்டியாக, ஒடுக்கப்பட்ட, நசுக்கப்பட்ட, உடைக்கப்பட்ட, கிழிக்கப்பட்ட, வேர்பிடுங்கப்பட்ட உச் கொட்டும் இரக்க மனோபவத்துடன் தலித்துகளைப் பார்க்கிறார்கள். சாதியும், தீண்டாமைக் கொடுமைகளும் தலித்துகளை ஆட்கொள்வதற்கு முன், தலித்துகள்  இந்த மானுடத்தில் அழகானவர்களாக, இந்த மானுடத்தை உருவாக்கியவர்களாக, மலையை, மடுவை படைப்பாக்கம் செய்த சமத்துவ அழகியலின் சொந்தக்காரர்களாக, நீதிக்கான ஆன்மிகத்தையும், இறையாண்மையையும் அதற்கான வரலாற்றைக் கட்டிக்காத்தவர்களாக இருந்தார்கள் என்கிற வரலாற்றையே மறைத்து விட்டார்கள். சாதி ஆதிக்கத்துக்கு முந்தைய தலித்துகளைப் பார்க்காமல், தலித்துகள் ஏதோ வாழ்விழந்தவர்களாக, கடவுளுடைய படைப்பிலிருந்தே ஒடுக்கப்பட்டவர்களாக, சிலுவையில் தொங்கும் இயேசுவைப்போல் கைவிடப்பட்டவர்களாக, திக்கற்றவர்களாக, இவர்களுக்காக சூடொ தலித் கிறித்துவர்களாகிய நாம் தான் வருத்தப்பட்டு பாரம் சுமந்து விடுதலை வாங்கித்தர வேண்டும், தலித்துகளை நாம் தான் காப்பாற்ற வேண்டும் என இரக்கப்படுகிறது போல ஒரு கசாப் கடை தலித் அபிமானம் சூடோ தலித் கிறித்துவ இறையியலாளர்களிடம் மேலோங்கி இருக்கின்றது. உண்மையான தலித் இறையியல் எழுச்சியடையாமல் போனதுக்கு இத்தகைய சூடோ தலித்தியப் பார்வை ஒரு காரணம்.

ஆனால் கடந்த நூறாண்டுகளில் சமூக, பொருளாதார தளத்தில் தலித்துகள் எவ்வாறு வளமாக இருந்தார்கள் என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். 1885 -ல் ரங்கூன் நகராட்சியின் ஆணையராக இருந்த மதுரைப்பிள்ளை என்பவர் முதன் முதலாக வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளைக்கு முன்பே கப்பலோட்டிய தலித். எல்.சி.குருசாமி, பண்டிதர் அயோத்திதாசர், மீனாம்பாள் சிவராஜ், எம்.சி.ராஜா, தேக்கம்பட்டி பாலசுந்தரம் போன்றோரெல்லாம் அரசியலில் மட்டுமல்ல சமூக, பொருளாதாரக் கட்டமைப்பிலும் நன்றாக வளர்ச்சியடைந்தவர்கள். புரட்சியாளர் அம்பேத்கரையோ, சுவாமி சகஜான‌ந்த‌னாரையோ, ஜோதிபா பூலேவையோ, அய்யன்காளியையோ,  வெறுமனே தீண்டாமை அனுபவித்தார்கள் என்பதற்காக பாமர ஏழைகள் என்று சொல்லிவிட முடியாது. வள‌மாக இருந்தார்கள் என்ப‌தற்காக இவர்களை எல்லாம் தலித் பார்ப்பனர்கள் என்று சொல்லிவிட முடியுமா? இவர்கள் எல்லாம் தலித் கிறித்துவர்கள் இல்லை என்பதனாலா? 
 
அப்படியானால் எடுத்த எடுப்பிலேயே சொல்லி விடலாம். தலித்துகள் யாரெல்லாம் வளமாக வாழ்ந்தார்களோ, முன்னேறி வசதிக்கு வருகிறார்களோ அவர்களை தலித் பார்ப்பனர்கள் என பட்டம் கட்டுவது தான் சூடோ தலித்திய குணம். அவ‌ர்களுக்கு பொருளாதார, சமூக வளர்ச்சி வேண்டாம் என்கிறார்கள்.  அப்படியானால் அவ‌ர்களுக்கு நான் ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறேன்.

அவ‌ர்களுக்காவது அன்றாடம் உழைத்து முன்னேறிய ஒரு பொருளியல் அனுபவம் இருக்கிறது. வேலை வாய்ப்பில் இருக்கிற தலித் கிறித்துவர்களைத் தவிர, அதிகார மட்டத்தில் கோலோச்சும் சூடோ தலித் கிறித்துவர்களின் பொருளாதார வளர்ச்சி குறித்து இன்றைக்கு ஒரு வெள்ளை அறிக்கை தர முடியுமா?  இன்றைக்கு கிறித்துவ நிறுவனங்கள் மற்றும் திருச்சபைக‌ளின் அதிகார மட்டத்தில்  சப்ளாங்கோல் போட்டு உட்கார்ந்து கொண்டு,  தலைமுறை தலைமுறையாக தாங்கள் மட்டுமே தலித் என்று தம்பட்டம் அடித்துக் கொண்டு, உழைக்கும் பாமர தலித்துகளின் பெயரால், ஒட்டு மொத்த தலித் கிறித்துவ தலித் ஒதுக்கீடுகளையும் தாங்களே அநுபவித்துக் கொண்டு,  அகில உலகக் கிறித்துவ‌ முதலாளிகளுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொண்டு, மிக மிக வளமாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்ற தாங்கள் யார்? உழைக்கும் தலித்துகளை ஏகாதிபத்தியவாதிகளிடம் காட்டிக்கொடுத்து, கூட்டிக்கொடுத்து, ஆண்டாண்டு காலமாக கொஞ்ச‌மும் விட்டுக் கொடுக்காமல் எல்லா நலன்களையும் உழைக்கும் பாமர தலித்துகள் பெயரால்,  ஏகபோகமாக சுரண்டப்பட்டு வளமாக இருக்கிற தாங்கள் தலித் பார்ப்பனர் இல்லையென்றால் எதற்காக தலித் கிறித்துவ இட ஒதுக்கீட்டுக்காக நீங்கள் போராடுகிறீர்கள்? அந்த போராட்ட‌த்துக்கு ஏன் ஒன்றும் அறியாத அப்பாவி தலித்துகள் ஆதரவு தர வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறீர்கள்? தலித் கிறித்துவர்களின் இட ஒதுக்கீட்டிலும் இன்னும் சுகம் காண வேண்டும் என்கிற நப்பாசையா இதையெல்லாம் எந்த தலித்துகளும் நம்பத்தயாராக இல்லை என்பதை இனியாவது சூடோ தலித் கிறித்துவர்கள் உணர வேண்டும். பொத்தாம் பொதுவாக தலித் கிறித்துவர் என்று பேசுவதை தவிர்த்து விட்டு தாங்கள் சூடோ தலித் கிறித்துவர் என்பதை பாவ அறிக்கையாக ஏறெடுக்க வேண்டும். 

யாரெல்லாம் உழைக்கும் பாமர தலித்துகளைச் சுரண்டிக் கொழுக்கின்றார்களோ! யாரெல்லாம்  உழைக்கும் பாமர தலித்துகளைக் காட்டிக் கொடுத்து வாழ்கிறார்களோ!  யாரெல்லாம் உழைக்கும் பாமர தலித்துகளை அட‌கு வைத்து, பணயம் வைத்து, அவ‌ர்களின் பண்பாட்டுக் கருத்தியலைக் கள‌வாடி, சேரியில் எரியும் பிணங்களின் வெளிச்சத்திலும், வெப்பத்திலும் கஞ்சி காய்ச்சிக் குடித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்களோ அவர்களே தலித் பார்ப்பனர்கள். அவர்களே சூடோ தலித் கிறித்துவர்கள்.

சரிவர்லேன்னா மொகரக்கட்டயிலேர்ந்து கழிட்டிக்கி.

கும்புடுறோம் சன‌ங்களே!
இம்மாம்பேரு என் மொகரக்கட்டயில தோஸ்தாகிக்கீரிங்க. வாஸ்தவந்தான். என்னப்பத்தி ஒங்குளுக்குத் தெரியும். கரிக்டாகீனும், கரிக்டா பேசிக்கினும். நானும் அப்புடித்தான். நம்ம ஆண்டவர் சொல்லலயா. நான் உண்மையுள்ளவரயிருக்குறது போல நீங்களும் உண்மையுள்ளவராயிருங்கள்னாரு. அத்த மனசுல வச்சுக்குனுதான் நான் கரிக்டா பேசுரேன். என் விமர்சனத்த ஏத்துக்க. அது தான் உன் வளர்ச்சிக்கு நல்லது. அப்பத்தன் எனுக்கு நீ நண்பரா இருக்க முடியும். அத்த வுட்டுட்டு என் மொகரக்கட்டயில தோஸ்தாயிருந்துகினு நான் விமர்சனம் பண்ணா கோயிச்சிக்காதீங்க‌ தலித் கிறிஸ்டியன் தியாலஜி கண்ணு. சரிவர்லேன்னா மொகரக்கட்டயிலேர்ந்து கழிட்டிக்கி. எனுக்கு எம்மாம்பேரு தோஸ்துங்குறது முக்கியமில்ல. ஆண்டவருக்கு வெறும் பன்னென்டு பேர் தான் சீஷருங்க. நமுக்கும் அது போதும். வந்த மாட்டையும் கட்ட மாட்டேன். போன மாட்டையும் தேட மாட்டேன். அது தலித் விடுதலைக்கு ஆவாது கண்ணு. கரிக்டா? கரிக்டு.
கும்புட்டுக்கிறேன்.